Dopłaty do zwierząt i pszczół
Dobrostan zwierząt – Interwencja obejmuje świnie (lochy i tuczniki), bydło (krowy i opasy), owce, kury nioski, kurczęta brojlery, indyki utrzymywane z przeznaczeniem na produkcję mięsa, konie i kozy. Interwencja co do zasady stanowi kontynuację wdrażanego w ramach PROW 2014-2020 działania Dobrostan zwierząt.
Opis wymagań w ramach zobowiązań objętych ekoschematem:
Wymagania w ramach interwencji:
o Wymogi odnoszące się do danej grupy zwierząt dotyczą wszystkich zwierząt tej grupy
utrzymywanych w gospodarstwie rolnym.
o Rolnik realizujący interwencję dotyczącą dobrostanu zwierząt zobowiązany jest, do
jednorazowego odbycia szkolenia z zakresu metod ograniczających stosowanie antybiotyków. Wymóg ten obowiązuje od 2024 r.
o Rolnik posiada plan poprawy dobrostanu zwierząt (nie dotyczy wypasu krów mlecznych).
W odniesieniu do świń i bydła zastosowanie ma system punktowy polegający na możliwości wyboru przez rolnika z katalogu poszczególnych praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt – praktyk możliwych do realizacji w danym gospodarstwie. Podstawowym warunkiem realizacji ekoschematu – Dobrostan zwierząt jest wybór praktyki polegającej na zapewnieniu zwierzętom zwiększonej powierzchni bytowej w pomieszczeniach/budynkach. Jedynie przy wyborze tej praktyki możliwa jest realizacja pozostałych praktyk przewidzianych dla danej grupy zwierząt. Warunek ten nie dotyczy wypasu krów mlecznych – praktykę tę możną realizować bez powiązania z powiększoną powierzchnią bytową. W przypadku pozostałych gatunków zastosowanie ma system wariantowy tzn. zestaw obowiązkowych praktyk dla danej grupy zwierząt.
Przykładowe wymogi dla danych gatunków:
Dobrostan krów mlecznych:
a) wypas – krowom mlecznym zapewnia się co najmniej 120 dni wypasu w sezonie wegetacyjnym, bez uwięzi (przez min. 6 godz. dziennie);
b) zwiększona powierzchnia bytowa – krowom mlecznym utrzymywanym grupowo bez uwięzi
wolnostanowiskowo zapewnia się zwiększoną o co najmniej 20% lub o co najmniej 50% powierzchnię bytową w pomieszczeniach/budynkach, zgodnie z poniższą tabelą:
c) ściółka – możliwa praktyka dodatkowa w przypadku zapewnienia krowom mlecznym zwiększonej o co najmniej 20% lub o co najmniej 50% powierzchni bytowej – zapewnienie utrzymania na ściółce ze słomy lub podobnego materiału lub wydzielenie części ze ściółką ze słomy lub podobnego materiału o powierzchni pozwalającej na jednoczesny odpoczynek krów;
d) wybieg – możliwa praktyka dodatkowa w przypadku zapewnienia krowom mlecznym zwiększonej o co najmniej 20% lub o co najmniej 50% powierzchni bytowej – zapewnienie wybiegu przez co najmniej 4 godz. dziennie przez cały rok;
e) odsadzanie cieląt – możliwa praktyka dodatkowa w przypadku zapewnienia krowom mlecznym zwiększonej o co najmniej 20% lub o co najmniej 50% powierzchni bytowej – cielęta odsadza się nie wcześniej niż w 5. dniu od dnia ich urodzenia.
Dobrostan trzody chlewnej – tuczników:
a) zwiększona powierzchnia bytowa – tucznikom zapewnia się zwiększoną o co najmniej 20% lub o co najmniej 50% powierzchnię bytową w pomieszczeniach/budynkach, zgodnie z tabelą określającą minimalne wielkości tych powierzchni.
b) ściółka – możliwa praktyka dodatkowa w przypadku zapewnienia zwiększonej o co najmniej 20% lub o co najmniej 50% powierzchni bytowej – zapewnienie utrzymania na ściółce ze słomy lub podobnego materiału na powierzchni pozwalającej na jednoczesny odpoczynek zwierząt
Pszczelarstwo:
Interwencją może być objęty pszczelarz będący producentem produktów pszczelich, spełniający następujące warunki:
prowadzi działalność nadzorowaną w zakresie utrzymywania pszczół (Apis mellifera), i jest
wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 1421);
umieszcza na rynku produkty pszczele, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (na przykład w ramach sprzedaży bezpośredniej czy rolniczego handlu detalicznego);
posiadający co najmniej 10 pni pszczelich.
Pomoc w pełnej wysokości i w pierwszej kolejności będzie udzielana dla młodych pszczelarzy tj. tych którzy nie ukończyli 40 roku życia.
Beneficjent
I.Pszczelarz, producent produktów pszczelich.
II.Pszczelarz, producent produktów pszczelich może się ubiegać o pomoc również za pośrednictwem
organizacji pszczelarskiej działającej w formie:
1) związków pszczelarskich;
2) stowarzyszeń pszczelarzy;
3) zrzeszeń pszczelarzy;
4) spółdzielni pszczelarskich;
5) grup producentów rolnych – w zakresie działalności pszczelarskiej.
Refundacji podlegają koszty poniesione w trakcie danego roku pszczelarskiego.
Refundacja do 60% kosztów netto zakupu nowego sprzętu pszczelarskiego, maszyn i urządzeń wykorzystywanych na potrzeby gospodarki pasiecznej. Inwestycje będą nakierowane na modernizację i unowocześnianie gospodarstw pasiecznych, przyczyniając się do poprawy efektywności produkcji pasiecznej.
Przykładowe koszty podlegające refundacji to w szczególności zakup:
– miodarek (maszyny do wirowania miodu),
– odstojników,
– dekrystalizatorów,
– stołów do odsklepiania plastrów,
– urządzeń do kremowania miodu,
– wózków ręcznych do transportu uli,
– wialni do pyłku
Maksymalna wysokość pomocy przekazanej jednemu beneficjentowi w okresie jednego roku
pszczelarskiego nie może przekroczyć 100 zł w przeliczeniu na jeden posiadany pień pszczeli i nie więcej niż 15 000 zł
